ජනක ඒකනායක හා සිසිත ප‍්‍රියංකර වෙනුවෙන්…

ජනක ඒකනායක හා සිසිත ප්‍රියංකර ශිෂ්‍ය විරෝධතාවකදී.....

ගැඹුරු නිහඬතාවක් විය
විඩාබර වූ දසදහසක් සෙනඟ මැද
පෙර දා හයිඩ් පිටියේ දී
මියැසිය, දේශන, ගායනා,
සටන් පාඨ නතර විය….

කාක නාද පමණකි
ඉතිරි වූ අහර සොයා යන
නගරයේ සැන්දෑ අහස
උණුසුම් වාතලය කපා හැර
දහසක් හැඟුම්බර විය

ඩහදියෙන් තෙත් විය
අපේ කළු අත්පටි
ඉන්පසු වැටුණි ඩා බිඳු
ඔබ වැළලුණු…
ඔබ සටන් වැදුණු…
පොළොව මත

නැවත කැඳවන්නෙමු ඔබ
සුරැක ගන්නට ඔබ…
එහෙත් ඔබට අවැසි වූයේ
ආරක්ෂා වීම නොව,

නිල ඇඳුම් නොවීය ඔබට
ගිනි අවි අත නොරැඳුණි
එහෙයින්,
වීරයන් නොවනු ඇත ඔබ
බලවතුන් ජාගරයන් ලියන
ඉතිහාස කතාවෙහි…
දිදුලන ප‍්‍රතිමා ඉදිනොවනු ඇත
ඔබ නමින් පුරවරය මැද

කැමරා පිරිවරාගෙන
නොඑනු ඇත කුහකයන්
ඔබ බලන්නට වසරකට පසු,
කාකයන් වසුරු නොහෙළනු ඇත
පිළිමවල ඔබේ හිස් මත….

එසේ වුව මතකද, ඔබ සිටියේ
නිරායුද කළ නොහැකි තරමට
සන්නද්ධව!
ධෛර්ය, ශක්තිය, බියපත් නොවීම
ජල ප‍්‍රහාරයෙන්, කඳුළු වායුවෙන්
පහර දෙන්නට නොහැකි තරමට

මවිසින් කිව යුත්තේ මෙයයි,
දිදුලනු ඇත ඔබේ දීප්තිය
පලඳින කිසිදු පදක්කමකට වඩා
නිහඬතාවෙන් ගෙවෙන වසරවල
අමතකව යාමේ වර්ෂාවට හසුව…
අව පැහැ ගැන්විය නොහැක
ඔබ ගැන මතකය…

(මහින්ද රාජපක්ෂ පාලනය විසින් ‘සයිටම්’ ආයතනය අධ්‍යාපන පෞද්ගලිකකරණය කිරීමේ අරමුනින් නීතිගත කිරීමේ ප්‍රයත්නය දරන අවදියේ ලාංකීය ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරය ගෙන ගිය අරගලයේ ප්‍රමුක ක්‍රියාකාරින් දෙදෙකු වූ ජනක බණ්ඩාර ඒකනායක සහ සිසිත ප්‍රියංකර අභිරහස් මරණයකට ගොදුරු වූහ.
2012 සැප්තැම්බර් 27 වැනිදා ගම්පහ, ඉඹුල්ගොඩදී යතුරු පැදියක යමින් සිටි මෙම ශිෂ්‍ය ක්‍රියාකාරීන් දෙදෙනා අනතුරට පත්කර පළා ගියේ ජනාධිපති ආරක්ෂක අංශයට අයත් රථයකින් බවට තොරතුරු හෙළි වී තිබේ.
ඉහත පළ වන්නේ, අධ්‍යාපන අයිතිය වෙනුවෙන් ජීවිතය කැප කළ ජනක හා සිසිත ශිෂ්‍යයන් වෙනුවෙන් විවෘත විශ්වවිද්‍යාලයේ ජ්‍යෝෂ්ඨ කථිකාචාර්යවරියක හා ඉංග්‍රිසි බසින් කාව්‍යකරණයේ යෙදෙන ලාංකීය කිවිඳියක වන විවිමරී වැන්ඩර්පුටන් විසින් ලියූ පහත කවියේ පරිවර්තනයයි)

For Janaka Ekanayaka and Sisitha Priyankara

By Vivimarie Vanderpooten (vivimariev.blogspot.com)

There were two minutes of heavy silence
among ten thousand tired people
Yesterday at Hyde Park.
The music and the speeches, the chanting and the slogans.
Stopped.

Only the sound of the crows
searching for scraps
In the city’s humid afternoon slashed the air, thick with a thousand complex
emotions.

Sweat soaked into our black arm bands and then dripped onto
The soil into which you both will go: The land you struggled in
Will take you back to keep you safe
But safe is not a place you chose.

You wore no uniform, carried no gun
So you will not go down in history as heroes
In records kept by the powerful and the greedy.
There won’t be bright statues of you
Built in the town centres
No hypocrites will visit you next year
With cameras in tow
No crows will shit on you.

But you were armed, remember?
Courage, strength, fearlessness
So hard to disarm
So difficult to combat with water cannons and tear gas.
What I am trying to say is this:
You will shine brighter than
Any medal you might have worn.
And our memory of you will never rust
in the rain of forgetfulness
or in the years of silence.

(Janaka Ekanayaka and Sisitha Priyankara were two very vocal and powerfully active members of a student movement called the Inter University Students Federation currently on a campaign to restore dysfunctional universities in the country back to normalcy, to restore the freedom of students and academics, to depoliticize and de militarize higher education and to compel the government of sri lanka to spend more on state education. They were killed in a road accident two days ago. The IUSF says it has cause to believe their deaths were not accidental)

Vivimarie Vanderpooten

  1. No trackbacks yet.

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

Google photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න /  වෙනස් කරන්න )

%d bloggers like this: