මට නොව, අපට පුළුවන්!

පාසල් නිමවී පියා සමඟ යමින් සිටි දැරිය මැසිවිලි නඟමින් යමක් කියයි. දරුවා අස්වසන්නට පියාට නොහැකිය.
”යාළුවො කණ්ඩායමක් හැදිලා මල් හදන්න කිව්වෙ. ඉතින් මගෙ යාළුවො කවුරුත් මල් හදන්න උදව් කළේ නෑ. අන්තිමේට ටීච කිව්වා ගෙදරදි තනි තනිව හදාගෙන එන්න කියලා….”
ඇය දිගටම සිය පන්තියේ මිතුරු මිතුරියන් සමඟ ඇති වූ ආරවුල ගැන පැමිණිලි කරමින් සිටී.
”ඇයි දුව ඔයා දන්නෙ නැද්ද යාළුවො කණ්ඩායමක් එකතු වෙලා කරන වැඩ එහෙම තමයි.. හැබැයි සමගියෙන් ඒ වැඩ කරන්නත් පොඩි කාලෙ ඉඳලම පුරුදු වෙන්න ඕන… ලොකු වුණාමත් සමගියෙන් ඉන්න පුරුදු වෙන්නෙ පුංචි කාලෙදිමයි..”
පාසල් දරුවන්ට සමගියෙන් වැඩ කිරීමට හා සාමූහිකත්වයේ අගය කියාදීමට වටුවැද්දාගේ කතාවත් දරකෝටුව හා දරමිටිය උදාහරණත් යොදා ගනු ලබයි. කොතරම් නිදසුන් සහිතව පාඩම් කළත් සමගිය යනු සංකල්පයක් පමණක් නොවේ. එය කුඩා අවදියේ සිටම වර්ධනය කළ යුතු මිනිස් භාවිතයකි. එහෙත් පංති කාමරයේ ලබන අධ්‍යාපනයේදී සාමූහිකත්වය පලවා හරිනු ලබයි. පන්තියේදී අධ්‍යාපනය ලබන්නේ තනි තනිව සමත්කම් පෙන්වීමටය, තමන් විසින් ලකුණු වැඩියෙන් ගන්නටය, තනිව වෙහෙස වී විභාග ජයගන්නටය.
මා දන්නා ඇතැම් පාසල්වල පංති කාමරයේ ප‍්‍රදර්ශනය කරන උදාන වාක්‍ය පුවරු ඇත.
‘ශැි ෂ ක්‍්බ ෟ’ යන්න එහි සටහන් වේ. කුඩා කාලයේ සිටම පන්ති කාමරයේ උගනින දරුවන් සාමූහිකයක් ලෙස ක‍්‍රියාකාරකම්වලට යොමු කිරීම අධ්‍යාපන මූලධර්මවල සිට එන්නකි. නිවසේදී මම, මගේ යන අදහස හඳුනාගන්නා දරුවාට සමාජ ජීවිතයේ පාඩම කියා දෙනු ලබන්නේ පංති කාමරයේදීය. එහෙයින් ‘මට පුළුවන්’ යන අදහස කියනවාට වඩා ‘අපට පුුළුවන්!’ වැනි අදහසකින් දරුවන් අතර සාමූහිකත්වයේ ආකල්ප වර්ධනය කිරීම අවශ්‍ය වේ.
කණ්ඩායම් කි‍්‍රයාකාරකමක් ලෙස විසිතුරු කඩදාසි යොදාගෙන මලක් නිමැවීමට දුන් අවස්ථාවේ පහේ පන්තියේ දරුවන් කටයුතු කළ ආකාරය ඉහත දැරිය විසින් හෙළිදරව් කළාය. පහේ ශිෂ්‍යත්ව විභාගයට දිවීමක නිරත වූ ඔවුහු දැන් නිපුණතා ක‍්‍රියාකාරකම්වල යෙදෙති. අගෝස්තු මාසය වනවිට විෂය නිර්දේශය අවසන් කර ඇතත් ක‍්‍රියාකාරකම් සහිත අධ්‍යාපන කටයුතුවල යෙදවීම අවශ්‍යය. එහෙත් පසුගිය මාස අටකදී සාමූහිකත්වය හෝ පොදු හැඟීම වර්ධනය කරනු වෙනුවට තනි අශ්වයන් මෙන් ධාවනයක යොදවන ලද දරුවන්ට කණ්ඩායම් ක‍්‍රියාකාරකමක ප‍්‍රතිඵල අත්පත් කරගන්නට හුරුවක් නැත.
පාසල් ගීතයත් ජාතික ගීයත් කියන විට දරුවෝ සාමූහිකත්වය ගැන මහ හ`ඩින් ගයති. ඊට අමතරව වටු වැද්දාගේ කතාව හෝ මඝ මානවක කතාවෙන් සාමූහිකත්වය හා පොදු වැඩ ගැන ආකල්පයන් මනසට ගනු ලබන නමුත් ඔවුන්ට ඇත්ත ජීවිතයේදී සාමූහික හැඟීම් අහිමි කර ඇත. ඇත්තටම ඔවුන් පාසලේදී එකිනෙකාට උදව් කරගන්නේ අල්ප වශයෙනි. පාසල් දරුවන් එකිනෙකාගේ නිවෙස්වලට යන්නේ කලාතුරකිනි. දුක සැප බෙදාගන්නේ අඩු වශයෙනි. එය වැඩිහිටි වයසට යත්ම වඩාත් පටු ආකල්ප සහිත මිනිසුන් බිහි කිරීමට රුකුලකි.
එවැනි දරුවන්ගේ මවුපියන් පාසලේ කටයුතුවලට සහභාගි වන්නේද අනිවාර්යයෙන් එන්න කිවහොත් පමණි. පාසල පිරිසිදු කිරීමේ ශ‍්‍රමදානයකට එන්නේද පන්ති භාර ගුරු භවතුන් විසින් නොපැමිණෙන මවුපියන් ගැන විදුහල්පතිට වාර්තා කළ හොත් දරුවන්ට ලැජ්ජාවක් වෙති’යි බිය නිසාය. කොහොමටත් අපේ වැඩිහිටි සමාජයම පටු ආකල්පවලින් කුණු වී ගොසිනි. වැඩිහිටි මිනිසුන් මළගෙදරකට යන්නේ නොගියොත් ජීවතුන් අතර සිටිනවුන්ගෙන් අවලාද අසන්නට විය හැකි නිසාය. මංගල්‍යයකට සහභාගි වන්නේ ඇරයුම් කළ නිසාත් තමන්ට හිමි කෑම බීම පරිභෝජනයට සහ ප‍්‍රදර්ශනාත්මක ඇඳුම් ආයිත්තම් තරගයක් ලෙසය.
අප කුඩා අවධියේදී නිවසක, පවුලක විවිධ උත්සව අවස්ථා ආරම්භ වන්නේම එම නිවසේ පිරිසුදු කිරීම් සහිත ශ‍්‍රමදානයකිනි. නෑයන්, හිතමිතුරන් හා අසල්වාසීන් එකතුව නිවස හා ගෙවත්ත පිරිසිදු කර අලංකාර කරනු ලබයි. උත්සවය දවසට සතුටින් හා විලාසිතාවෙන් පැමිණියත් නැතත් ඒ කාර්යයට සාමූහික දායකත්වය දීමේ තෘප්තිය මිනිස් බැඳීම් සවිමත් කරයි. මිතුරුකම් වඩාත් වැඩි කරන නොහොඳ නෝක්කාඩු සිඳ බිඳ දමන එවැනි මිනිස් සාමූහිකත්වයන් අද නැත. මංගල උත්සවයට ඇරයුම් ලද පසුව සිහිපත් වන්නේ ලියුම් කවරයක දමා කියක් දිය යුතුද යන්නයි. එසේත් නැතිනම් අලූතින් ඇඳගෙන යා යුතු විලාසිතාව ගැනයි. එසේත් නැතිනම් නියමිත දිනයේ නිවාඩුවක් ගන්නට හැකියාව ගැනයි. ලියුම් කවරයේ පිරිනමන මුදලට සරිලන ආහාර වේලක්, මත්පැන් බීමක් ලබාගන්නට පවා ඔවුහු උත්සුක වෙති. උපන්දිනයක්, මල්වර මඟුලක් හෝ විවාහයක් සඳහා සතුටින් සාමුහිකත්වයෙන් එක්වනු වෙනුවට අපේ මිනිස්සු ඒ අවස්ථා සිය පටු අරමුණු වෙනුවෙන් පාවිච්චි කරති. ඒ නිසා සාමූහික ජීවිතයේ අවස්ථා ලෙස සැලකෙන එවැනි සතුටු සාද එක් එක් පුද්ගලයන්ගේ පටු අරමුණු වෙනුවෙන් කුඩා කුඩා අණු බවට බිඳ දමනු ලබයි. අවසන මහා ගෝරි, පරම්පරාගත ගැටුම් ඇති වේ.
මේ නිසා කුඩා අවදියේ සිට සාමූහිකත්වයේ ජීවිතය දරුවන්ට හිමිකර දිය යුතුව ඇත. එසේම සමාජයක් ලෙස සාමූහික ජයග‍්‍රහණ කරා ගෙන යන්නට නම් එක් එක් මිනිසුන් සතු හැකියාවන් සාමූහික අරමුණු වෙනුවෙන් දිශාගත කළ යුතුව ඇත. පටු අරමුණු වෙනුවට සාමූහික අරමුණු බල ගැන්වීම වනාහී අපේ කාලයේ එක තැන පල්වන මිනිස් ශිෂ්ටාචාරය විසින් ඉල්ලා සිටින ගතිකත්වයයි.
වමේ දේශපාලනය යනුවෙන් අදහස් කෙරෙන්නේද එයයි.

Advertisements
  1. No trackbacks yet.

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Google+ photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google+ ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

%d bloggers like this: