හතරවැනි තට්ටුවේදී – 18

පෙබරවාරි 15වැනිදාවනවිට විමර්ශනයට සම්බන්ධවූ ඇතැම් නිලධාරින්ගෙන් මතුවූ අදහස වූයේ තවදුරටත් මා ර`දවා ලබා නොගන්නා බවයි. ඉක්මනින් නිදහස්වියහැකි බවට බලාපොරොත්තුවක් තියාගන්නා ලෙස ඔවුහු මට පැවසූහ.
හතරවැනි තට්ටුවේ මා ගතකරන තුන්වන සතිය ඇරඹෙද්දී ඔවුන්ද යම්කිසි වරදකාරී හැ`ගීමකින් පෙළෙනබව මට දැණුනි. එහෙත් හෘදසාක්ෂිය වදදීම නිසා පමණක් මිනිසුන්ගේ මනුස්සකම් මතුවන්නේ නැත. හෘදයසාක්ෂිය අහිමිවූවන් රජකරනවිට තමන්ට හෘදයසාක්ෂියක් ඇතැයි පෙන්වීම පවා වරදකි. මනුස්සකම් නැති යුගයක මනුස්සකම අපරාධයකි. ඇතැම් නිල ලෝගු ඇ`දගත් නරුමයන් මනුස්සකමක් පෙන්වන්නේ ව්‍යාජ පරමාර්ථ මුදුන්පත් කරගන්නටය. එවැනි නරුමයන් හමුවේ මනුස්සකමයැයි පෙන්වන වෙස්මුහුණට රැුවටෙන මිනිසුන් අනතුරේ වැටෙති. ඒ නිසා අපරාධ පරික්ෂණ නිලධාරින් ලෙස ඔවුන්ට මනුස්සකම පෙන්වීමට ධෛර්යයක් තිබිය යුතුය. ඒ මට්ටමට හෝ ධෛර්යය ඔවුන් වෙත තිබිණි.
ඇතැමෙක් මා දුටු විගස තොරතුරු විමසමින් සුහදතාවය පළ කළහ. තවෙකෙක් සෝපාහාසයෙන් කතාකළහ. එහෙත් ඒ කිසිවකු තවදුරටත් මා සිරගතව සිටියයුතුයැයි නොකී බව කිවයුතුය. සිදුවෙමින් තිබෙන්නේ මහරජාගේ අවශ්‍යතාවය ස`දහා සියල්ල පාවිච්චි කෙරෙන තත්වයක් බව ඔවුන්ට රහසක් නොවේ. තමන් කරණ රාජකාරියේ ගෞරවය පවා හැල්ලූවට ලක්වෙමින් තිබෙන බව ඇතැම් ජ්‍යෙෂ්ඨ නිලධාරින් විසින් මා හමුවේ ප‍්‍රකාශ කරන ලදී.
පෙබරවාරි 16වැනිදා උදයේ මා වෙත දැනුම්දෙනු ලැබුවේ උසාවියට යාමට සූදානම්වන ලෙසයි. ඒ පුවත දැනගත් විගස මගේ සිරකුටියේ සගයන් බලාපොරොත්තුව පළකළේ මා නිදහස් කෙරෙනු ඇති බවයි. ඔවුහු මට සුබපතන්නට ඉදිරිපත් වූහ. මේ වනවිට දේශපාලන හේතුමත සිරගතකර සිටි සොල්දාදුවන් පිරිසක් එහි වූහ. ඔවුන් කියා සිටියේ තමන්ට වූ අසාධාරණය පිළිබ`දව ලියන ලෙසයි. බෝම්බ සිදුවීමක් නිසා සැකපිට ර`දවා සිටි භික්ෂුන්වහන්සේ මා සම`ග කියා සිටියේ තමන් කිසිවිට වරදක් කර නැති බවත් නිවැරදි දේ වෙනුවෙන් අවසානය දක්වා පෙනීසිටින බවත්ය.
ඇ`දුම් බෑගයට අසුරාගෙන පිටත්වීමට පෙර මා ඔවුන් රැු`දි කුටිවෙත ගොස් සමුගන්නා තෙක් ආරක්ෂක භටයෝ බාධා නොකළහ. ඒ සියලූ දෙනා නිදහස පිළිබ`ද බලාපොරොතතුවේ දෑස් දල්වා සිටියහ. මේ අයගෙන් කිසිවකු වරදකරුවන් වියහැකිය. නිවැරදිකරුවන්ද ඒ අතර සිටින බව මම සිතමි. කෙසේවෙතත් මාසගණන් රැු`දවුම්භාරයේ තැබීම යුක්තියුක්ත කළ නොහැකිය. දෙමල තරුණයන් මා යන බව අසා මගේ අත මිරිකා සමුගත්හ. ඒ සහෝදරත්වය පොදු ජනතාව අතර ඇතිවියයුතු බැ`දිමක් බව මම විශ්වාස කරමි. එකිනෙකාගේ පීඩනය පිලිබ`ද අවබෝධකරගත්විට එකිනෙකා සටන් කරන්නේ කුමක් වෙනුවෙන්ද යන්නත් ඒ ඒ සටන්වල නිවැරදි දිශාවත් අවබෝධකරගත හැකිය.
නැවතත් දිනයක හමුවන පැතුම ඇතිව මම ඔවුන්ට ආචාර කරමින් පිටත්ව ආවෙමි.
‘‘සිරිමල්වත්ත මහත්තයා කට්ටිය එක්ක හො`දට සෙට් වෙලා වගේ’’ උපපොලිස් පරික්ෂකවරයා උපහාසයෙන් සිනාසෙයි.
‘‘හැමදෙනාගෙම ප‍්‍රශ්න අන්තිමේ එකමයි. ඒවා දැනගන්න ලැබුණෙ මේ දවස්ටිකේම තමයි. ඇත්තටම මිත‍්‍රයන් ඇතිවෙන්නෙ එකිනෙකා හරියට අ`දුනගත්තමනෙ’’ මම ඔහුට පෙන්වා දුන්නෙමි.
‘‘ඒ කියන්නේ දාල යන්න බැරි තරම් යාලූකමක් ඇතිවෙලාද?’’ ඔහු අසන්නේ ගතකළ දින කිහිපය ගැන මගෙන් යම් අදහසක් දැනගන්නට වියයුතුය.
‘‘නෑ නෑ එහෙම නෙවෙයි. මේ සමහර අය වැරදි කරන්න ඇති. තවත් අය නිකරුණේ කොටුවෙන්න ඇති. ඒත් කොයි කාටත් තියෙන ප‍්‍රශ්න දැනගන්න එක මගේ පත්තර රස්සාවෙ වගකීමක්. ඒ මිනිස්සුත් මනුස්සකම් බලාපොරොත්තු වෙනවා. මම ඒ වෙනුවෙන් පෙනී ඉන්න කැමැතියි.’’ මගේ අදහසට ඔහු හිසවනමින් එක`ගතාවය පළ කරයි.
විමර්ෂන කාර්යාලයට ඇතුලූවන විට පොලිස් පරික්ෂක ‘පී’ සිනාමුසු මුහුණින් මා පිළිගෙන අසුන්ගන්නා ලෙස දැන්වීය.
‘‘අද සමහරවිට ඔයාට නිදහස්වෙන්න පුළුවන්වෙයි. ඇ`දුම් එහෙම ගත්තද?’’
මම හිස සැලූවෙමි.
‘‘මගෙ ළ`ග තියෙනවා ඔයාගෙ අයිඩෙන්ටි කාඞ් දෙකක්.’’
පොලිස් පරික්ෂකවරයා සිය ලාච්චුව විවෘතකරමින් මගේ ජාතික හැ`දුනුම්පත සහ මාධ්‍යවේදී හැ`දුනුම්පත මා වෙත ලබාදුන්නේය. මම අතට අත දී සමුගත්තෙමි. උපපොලිස්පරික්ෂක ‘එස්’ සහ තවත් සැරයන්වරයකු සම`ග පිටවී යන අතර පොලිස්පරික්ෂක ‘ඒ‘ හමු විය.
‘‘සිරිමල්වත්ත මහත්තයා උසාවි යනවද? අද නිදහස්වෙන්න පුළුවන්වෙයි’’
මම සිනාසී ඔහුගේ අදහස බාරගතිමි. ‘‘ඒත් ඉතින් ආයෙමත් දවසක එන්න වේවිනෙ?’’
එවර ඔහු මහ හ`ඩින් සිනාසුණේය.
‘‘මමත් කියන්නෙ අයෙමත් හමුවෙමු කියලා. මොකද ඔයා ඔය රස්සාවෙන් අයින්වෙන්නෙ නෑනෙ. මමත් කොයිතරම් දවසක් මේකෙ ඉ`දියිද දන්නෙ නෑ. මෙතන ඉන්නකම්ම අපිට ආපහු මුණගැහෙන්න ලැබෙයි.’’
එම සත්‍යය වටහාගන්නට අපහසු දෙයක් නොවේ. අපි සිනාසී අතට අත දී සමුගතිමු. පිටතදී පොලිස් අධිකාරිවරයෙක් අප හා එක් විය.
ගංගොඩවිල අධිකරණ භූමියට ඇතුළුවන විට පුවත්පතේ කාර්යමණ්ඩලය සහ බිරිය එහි පැමිණ සිටිනු දුටුවෙමි. මහෙස්ත‍්‍රාත්වරයා හමුවේ මා ඉදිරිපත්කරමින් අපරාධ පරික්ෂන දෙපාර්තමේන්තුවේ පැවසුවේ ‘ලංකා’ පුවත්පතට අරමුදල් ලැබීම පිළිබ`ද විමර්ශන කටයුතු ස`දහා සැකපිට රැු`දවුම් නියෝග යටතේ මා තබාගත්බවයි. එසේම තවදුරටත් කිසිදු චෝදනාවක් ඉදිරිපත් සිදුනොකෙරෙන බැවින් මා නිදහස් කිරීම සම්බන්ධයෙන් තම ආයතනය විරුද්ධ නොවන බවද ඔහු පැවසීය.
නිදහස පිළිබ`ද හැ`ගුම ඇතිව පිටතට එනවිට ‘ලංකා’ කාර්යමණ්ඩලයේ පිරිස මා පිළිගත් අතර ජනමාධ්‍ය සගයෝ මගේ නිදහස්වීම පිළිබ`ද වාර්තාකරන්නට පැමිණ සිටියහ.
‘‘කෝ දරුවා?’’ යන ප‍්‍රශ්නය අසමින් මම බිරියගේ අත දැඩිව අල්ලාගතිමි.
‘‘එයා පුංචිඅම්මත් එක්ක ගෙදර ඉන්නවා. අපි යමු ගෙදර’’ ඈ පිළිතුරු දුන්නාය.
(හතරවැනි තට්ටුවේදී ලද අත්දැකීම් සටහන් පෙළ මෙයින් අවසානයි*

Advertisements
    • arunishapiro
    • අගෝස්තු 9th, 2010

    Followed all of your posts. Many Thanks for sharing. Best Wishes!

  1. No trackbacks yet.

ප්‍රතිචාරයක් ලබාදෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Google+ photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google+ ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

%d bloggers like this: